W rzymskim prawie cywilnym dziedzice „tylko konieczni” (necessarii tantum) to:
a) niewolnicy łącznie ustanowieni i wyzwoleni w testamencie właściciela.
10
b) zstępni spadkodawcy, którzy w momencie jego śmierci przestają podlegać władzy
ojcowskiej.
c) ci, co dla przyjęcia spadku muszą wyrazić zgodę.