W ramach chronionych przez Konstytucję
praw człowieka:
a. dopuszczalne jest ograniczanie praw
konstytucyjnych, ale konieczne jest m.in.
wykazanie przez Trybunał Konstytucyjny, że
ograniczenie spełnia zasadę przydatności, to
znaczy, że określone prawo w danej sytuacji
jest przydatne do realizowania godności
człowieka, będącej źródłem praw;
b. przewidziane są granice ingerencji
ustawodawczej w te prawa, a jedną z tych
granic jest wynikający z zasady
proporcjonalności nakaz ustalenia takiego
stopnia uciążliwości danego prawa, aby za
jego granicą pozostawała wartość celu,
jakiemu ma służyć ingerencja;
c. istnieją prawa sensu stricte, w przypadku
których podmiotem zobowiązanym do ich
realizacji jest w pierwszym rzędzie
prawodawca, a nie jednostka, której prawo
dotyczy, przy czym użyty w Konstytucji termin
„prawo" obejmuje prawa sensu stricte, ale też
prawa–kompetencje.