Ustawy o kredytach dodatkowych w II Rzeczypospolitej służyły:
a) zatwierdzaniu dokonywania przez rząd wydatków nieobjętych
budżetem,
b) finansowaniu inwestycji państwowych o strategicznym znaczeniu,
c) ustalaniu ograniczeń kredytów, udzielanych przez banki,
d) finansowaniu funduszy państwowych, zasilających realizację określonych
celów.