nieskuteczne dlatego, że brakło im koncepcji, konsekwencji bądź w samym ich założeniu tkwił błąd, czy też dlatego, że w obliczu słowackich dążeń po prostu skuteczne być nie mogły. Czeskiej reprezentacji politycznej należy się uznanie za to, że skomplikowaną operację podziału udało się jej – w stałej i cierpliwej współpracy ze stroną słowacką – przeprowadzić spokojnie, konsekwentnie i zgodnie z prawem. Nie została dzięki temu zakłócona perspektywa dobrych stosunków między oboma nowymi państwami.

V. Havel, Siła bezsilnych i inne eseje, Warszawa 2011, s. 260.

Tekst 2. Aksamitna Rewolucja [...] trwała dwanaście dni. Terminu tego użył na określenie przemian w Czechosłowacji Václav Havel, podkreślając ich łagodny przebieg. Prascy studenci opublikowali petycję Nie czekaj – działaj!, w której domagali się demokratyzacji
i wykreślenia z konstytucji [przepisu] o przewodniej roli partii. [...] Słowacy w czasie Aksamitnej Rewolucji domagali się odrębności od Czechów oraz federacji opartej na sprawiedliwości, czyli zwiększenia ich roli w państwie poprzez zmniejszenie uprzywilejowania Czechów.

Przeszłość – Teraźniejszość – Przyszłość. Problemy badawcze młodych politologów, Kraków 2010, s. 157–158.

Zadanie 20.2.