Określ, czy zgadzasz się z przedstawioną w tekście opinią na temat roli Trybunału Stanu w Polsce. Uzasadnij swoje zdanie.
Trybunał Konstytucyjny każdego roku wydaje blisko 100 wyroków, z czego połowa stwierdza niekonstytucyjność aktów normatywnych – najczęściej jakichś fragmentów ustaw lub rozporządzeń Rady Ministrów. Od czasu do czasu za niekonstytucyjną uznaje się całą ustawę [...]. Tymczasem przed Trybunałem Stanu mieliśmy dotychczas jedno postępowanie zakończone wyrokiem skazującym. Wynikałoby z tego, że parlament i rząd naruszają konstytucję wyłącznie poprzez działalność prawodawczą, a nie poprzez indywidualne zachowania osób pełniących najważniejsze funkcje państwowe. Mogłoby to być nawet powodem do optymizmu, gdyby nie świadomość zasadniczej różnicy źródeł dopływu spraw do obydwu trybunałów. Liczba podmiotów inicjujących postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym jest bardzo szeroka. Od 1997 r. może to uczynić każdy po spełnieniu formalnych wymogów skargi konstytucyjnej. [...] Natomiast w przypadku Trybunału Stanu poprzeczka zawieszona jest bardzo wysoko. Po wyczerpaniu skomplikowanej wewnętrznej procedury wyłącznie Sejm może wystąpić o pociągnięcie do odpowiedzialności ministra większością 3/5 głosów, w przypadku prezydenta decyduje o tym Zgromadzenie Narodowe większością 2/3 głosów, w innych przypadkach wystarczy bezwzględna większość posłów. Już z tego prostego zestawienia wynika, że uzyskanie tak znaczącej większości graniczy z nieprawdopodobieństwem. [...] Trybunał Stanu stał się strachem na wróble, a te już dawno zorientowały się, że to tylko strach.