Obrazy bezrobotnych
Charakterystyka grup żyjących w biedzie i bezrobociu jest na ogół taka – przez wieloletnie
bezrobocie i ciągłe korzystanie z zasiłków dla bezrobotnych czy z opieki społecznej grupy te
stworzyły swoistą „kulturę zależności” czy też kulturę „życia na zasiłku”, nazywaną również
kulturą „wyuczonej bezradności”.
Tymczasem, przebywając wśród bezrobotnych górników, zbieraczy złomu i zubożałych
mieszkańców wsi, można było zauważyć, że po początkowej bezradności wzmaga się ich
aktywność. Przy czym jest to aktywność niezwiązana z głównym nurtem systemu. Zaczynają
być zaradni, zarabiać na życie w biedaszybach, szukając i sprzedając złom. Dzięki temu na
nowo definiują otaczający ich świat i rekonstruują w nim swą pozycję, odnajdują sens życia.
Na podstawie: T. Rakowski, Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy. Etnografia człowieka zdegradowanego,
Gdańsk 2009, s. 13–14, 4. okładki.
Porównaj obiegową opinię na temat bezrobotnych przedstawioną w pierwszym akapicie
tekstu z informacjami zamieszczonymi w jego drugim akapicie.