Niewolnikowi wyzwolonemu i ustanowionemu dziedzicem udzielano:
a) dobrodziejstwa powstrzymania się od przyjęcia spadku (beneficium abstinendi)
b) separatio, dzięki której egzekucję prowadzono tylko z odziedziczonego majątku,
osobno zaś traktowano dobra, jakie nabyl po śmierci patrona
c) już w prawie klasycznym dobrodziejstwo inwentarza (beneficium inventarii)