Mianem puścizny określano:
a) okres, w którym poddany zwolniony był z płacenia czynszu,
b) majątek zmarłego, który nie zostawił spadkobierców,
c) włości panującego, na których nikt nie gospodarował,
d) majątek, na którym nie ciążyły żadne długi lub inne zobowiązania.