Do czasów prawnika Juliana przyjmowano fikcję
a) że spadek reprezentuje osobę spadkodawcy, zanim dziedzic nie obejmie spadku w
posiadanie.
b) że spadek zajmuje miejsce zmarłego: ma własny byt i odzwierciedla niejako
kontynuację zmarłego, stanowiąc uosobienie podmiotu.
c) retroaktywności: z chwilą nabycia uważano dziedzica za następcę zmarłego od
momentu jego śmierci.