Przykładowa odpowiedź:

System ochrony praw człowieka w Europie składa się z takich podstawowych dla niego elementów, jak:

-> system Rady Europy - tj. system strasburski,

-> system Unii Europejskiej - tj. system brukselski.

Podstawowym w zakresie ochrony praw człowieka dokumentem, podpisanym przez kraje europejskie, jest Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 4 listopada 1950 roku. Właśnie na niej opiera się tzw. system strasburski, który związany jest z aktywnością Rady Europy (nie jest ona instytucją UE).

Aktywność Rady Europy w ramach ochrony praw człowieka koncentruje się w kilku najważniejszych obszarach, jakie zostały wyróżnione w akcie założycielskim. Są to przede wszystkim ochrona wolności rządów i prawa oraz ochrona europejskiego dziedzictwa kulturowego. Rada Europy zajmuje się przede wszystkim sprawami ochrony praw człowieka. Państwa, które podpisały wspomnianą Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zobowiązały się do zapewnienia każdemu człowiekowi prawa do życia, godnego traktowania, wolności i bezpieczeństwa osobistego, sprawiedliwego procesu sądowego, poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, wolności słowa, myśli, sumienia, wyznania, stowarzyszania się i zgromadzeń. Warto dodać, że w ramach Rady Europy działa Europejski Trybunał Praw Człowieka (z siedzibą w Strasburgu). Ma on możliwość nie tylko rozpatrywania skarg międzypaństwowych, ale również i skarg indywidualnych w zakresie, w jakim dane osoby czują się poszkodowane przez władze publiczne.

Natomiast w ramach UE prawa człowieka były wzmacniane na podstawie kolejnych traktatów: z Maastricht, Traktatu o UE oraz Karty praw podstawowych UE, która obejmuje 54 artykuły i kompleksowo reguluje prawa człowieka I i II generacji. Przykładowo, po raz pierwszy to właśnie w ramach Karty praw podstawowych UE, uznano prawo do zakazu handlu organami ludzkimi, zakaz reprodukcyjnego klonowania istot ludzkich czy prawo do dobrej