Skreśl w tekście niewłaściwe słowa i sformułowania. Piramidy, Pitagoras i złoty podział odcinka

Większości ludzi na świecie Egipt kojarzy się przede wszystkim z piramidami/pałacami faraonów. W starożytności budowle te zaliczano do siedmiu/ośmiu cudów świata. Wielu ludzi zachwyca się wielkością i kształtem piramid, matematycy zaś dostrzegają w nich przedziwne symetrie i proporcje. Jedną z takich proporcji jest tak zwana diamentowa/złota proporcja. Podział odcinka na dwie części nazwiemy diamentową/złotą proporcją, gdy stosunek długości dłuższej/krótszej części odcinka do krótszej/dłuższej części jest taki sam, jak długość całego odcinka do jego dłuższej części. Nie wiadomo, czy architekci piramid byli świadomi tej matematycznej zależności czy też dążyli do niej intuicyjnie. Przy budowie piramid wykorzystywano proste narzędzia, których konstrukcja opierała się na twierdzeniu Ptolemeusza/Pitagorasa. Aby poprawnie wyznaczać kąty proste, Egipcjanie używali lin z zawiązanymi na nich węzłami. Wiedzieli, że trójkąt o bokach długości 3 węzłów, 4 węzłów i 5 węzłów jest trójkątem prostokątnym/rozwartokątnym. Trójka 3–4–5 była prawdopodobnie jedyną trójką pitagorejską, jaką znali Egipcjanie. Uogólnianie i uzasadnianie twierdzeń matematycznych nie miało dla nich znaczenia praktycznego, nie podejmowali zatem wysiłku, aby stworzyć reguły matematyczne. Dopiero starożytni Grecy prawie 2000 lat później zajęli się spostrzeżeniami Egipcjan, tworząc uogólnienia i formułując uzasadnienia. Dzięki temu odkryli nie tylko wiele praktycznych zastosowań matematyki, ale także niezaprzeczalne piękno matematycznego rozumowania.