Środki stylistyczne w "Reducie Ordona"

fonetyczne:

leksykalne:

epitety, np. "car gniewny", "szatan złośliwy", "ściśniona piechota";
metafory, np. "środkiem wojska przeszedł anioł śmierci";
porównania, np. "Prosto, długo, daleko, jako morza brzegi";
ożywienia, np. "Tam kula, lecąc, z dala grozi, szumi, wyje";
hiperbole, np. "Zmarszczył brwi, — i tysiące kibitek wnet leci; Podpisał, — tysiąc matek opłakuje dzieci";
metonimia - "ryknęły spiże" (zamiast "spiżowe armaty");
archaizmy, np. "nie słusza", "połowica", "jenerał", "harmata";
zapożyczenia (barbaryzmy), np. "knuty" (bicze).

składniowe:

apostrofy, np. "Boś ją ukradł i skrwawił, synu Wasilowy!";
powtórzenia, np. "I nie tyle prędkich słów gniewne usta miecą, / Nie tyle przejdzie uczuć przez duszę w rozpaczy";
wykrzyknienia, np. "[...] umrzem, rozweselim Cara!";
pytania retoryczne, np. "Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia?";
anafory, np. "Gdy Turków za Bałkanem twoje straszą spiże, / Gdy poselstwo paryskie twoje stopy liże";
inwersje, np. "sześć tylko miała armat".

słowotwórcze:

fleksyjne: