Wypisz cechy literatury realistycznej z poniższego tekstu pt. Germinal Emila Zoli.

„Położona wśród pól, na których uprawiano zboże i buraki, osada robotnicza Dwieście czterdzieści spała wśród ciemnej nocy. W mroku majaczyły kontury czterech ogromnych kompleksów małych domków, kompleksów przypominających koszary lub szpital. Ustawione w równolegle szeregi, przedzielone były szerokimi ulicami. Przed każdym domkiem znajdował się ogródek. Przepływający nad równiną wiatr targał porwanymi siatkami ogrodzeń i niósł ze sobą ich skargę. W drugim bloku, pod numerem szesnastym, w mieszkaniu rodziny Maheu nikt się nie ruszał. Jedyną izbę na piętrze zalegały głębokie ciemności, przygniatając swym ciężarem pogrążonych we śnie, śmiertelnie utrudzonych ludzi. Mimo zimna panującego na dworze, w pokoju było duszno i gorąco: w powietrzu unosiły się wyziewy ludzkich ciał. W izbie na parterze kukułka zegara odezwała się cztery razy. Ale nikt się nie poruszył. Rozlegały się tylko świszczące oddechy i dwa głośne chrapania. Pierwsza poderwała się Katarzyna, z przyzwyczajenia policzyła przez sen cztery uderzenia zegara dolatujące z dołu, ale nie miała jednak siły rozbudzić się zupełnie. Wysunęła spod kołdry nogi, namacała zapałki i zapaliła świecę. Ale nie wstała z łóżka, głowa chwiała jej się i ciążyła do tyłu, jakby chciała opaść z powrotem na poduszkę. Blask świecy rozjaśnił kwadratową izbę o dwóch oknach. Stały w niej trzy łóżka, szafa, stół, dwa orzechowe krzesła; poczerniale od starości, ostro odcinały się od żółto malowanych ścian. I to było, ale umeblowanie. Na gwoździu wisiało trochę tachimanów, na podłodze stał dzbanek i czerwona miska służąca za miednicę. W łóżku po lewej stronie spał najstarszy syn Zachariasz, chłopak dwudziestoletni, ze swym jedenastoletnim bratem Jankiem. W łóżku po prawej stronie spało, obejmując się ramionami dwoje malców: Lenora i Henryk. Dziewczynka miała sześć lat, chłopiec cztery.”