Utwory "Pieśń Legionów Polskich we Włoszech" i "Mazurek Dąbrowskiego" nie różnią się zasadniczo, ponieważ to jeden i ten sam utwór. Hymn Polski był początkowo znany właśnie pod nazwą "Pieśń Legionów Polskich we Włoszech" autorstwa Józefa Wybickiego. Aktualnie treść "Mazurka Dąbrowskiego" jest trochę odmienna od utworu napisanego przez Wybickiego, jednak sens obu utworów został taki sam:

aktualny hymn składa się z czterech zwrotek, a pieśń Wybickiego z sześciu;
w hymnie strofa druga i trzecia występują w odwrotnej kolejności niż w "Pieśni Legionów...";
w "Mazurku Dąbrowskiego" występują niewielkie różnice w leksyce i szyku, np. "Jeszcze Polska nie umarła" - "Jeszcze Polska nie zginęła" lub "Z ziemi włoskiej do Polski" - "do Polski z ziemi włoski".

Aktualna treść hymnu Tekst Wybickiego

Jeszcze Polska nie zginęła, Kiedy my żyjemy. Co nam obca przemoc wzięła, Szablą odbierzemy. Marsz, marsz, Dąbrowski, Z ziemi włoskiej do Polski. Za twoim przewodem Złączym się z narodem. Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, Będziem Polakami. Dał nam przykład Bonaparte, Jak zwyciężać mamy. Marsz, marsz, Dąbrowski... Jak Czarniecki do Poznania Po szwedzkim zaborze, Dla ojczyzny ratowania Wrócim się przez morze. Marsz, marsz, Dąbrowski... Już tam ojciec do swej Basi Mówi zapłakany – Słuchaj jeno, pono nasi Biją w tarabany. Marsz, marsz, Dąbrowski...	Jeszcze Polska nie umarła, kiedy my żyjemy. Co nam obca moc wydarła, szablą odbijemy. Marsz, marsz, Dąbrowski do Polski z ziemi włoski za Twoim przewodem złączem się z narodem. Jak Czarnecki do Poznania wracał się przez morze dla ojczyzny ratowania po szwedzkim rozbiorze. Marsz, marsz, Dąbrowski... Przejdziem Wisłę przejdziem Wartę będziem Polakami dał nam przykład Bonaparte jak zwyciężać mamy. Marsz, marsz, Dąbrowski... Niemiec, Moskal nie osiędzie, gdy jąwszy pałasza, hasłem wszystkich zgoda będzie i ojczyzna nasza. Marsz, marsz, Dąbrowski... Już tam ojciec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany”. Marsz, marsz, Dąbrowski... Na to wszystkich jedne głosy: „Dosyć tej niewoli mamy Racławickie Kosy, Kościuszkę, Bóg pozwoli”.