Wokulski zaledwie przeczuwa, że wyruszył w drogę. Uwikłany
w emocjonalne, ambicjonalne, prestiżowe, społeczne i historyczne konteksty,
gubi się w nich; myli siebie samego ze swoimi maskami. To prawda, jest
neurotyczny. Jest także bardzo wyraźny, mocny, szczególny, mimo swoich
sprzeczności. Jest chodzącym potencjałem, mimo całej niewiedzy o sobie.
Pojawia się w powieści jako człowiek o solidnym, zintegrowanym ego. To
człowiek skuteczny, człowiek, który wie, czego chce. Inteligentny, przysto¬
sowany, społeczny, wrażliwy. Gotowy do drogi. Tak, Wokulski jest
skomplikowany.

Na podstawie akapitu określ stosunek Olgi Tokarczuk do Stanisława Wokulskiego.