Wokulski prawie nigdy nie okazuje uczuć i poza miłością do Izabeli prawie nigdy się do nich sam przed sobą nie przyznaje. Zamiast tego działa. A jednak wiemy, że motywacja jego posunięć jest w przeważającej mierze emocjonalna. Może dlatego charakterystyczne są dla niego nagłe zmiany decyzji, nastrojów i percepcji, chłód i gorączka. We mnie jest dwu ludzi - mówi. Miewa myśli samobójcze z powodu niskiego poczucia własnej wartości, ale przecież widzi się zawsze trochę lepszym od innych. Mnie przywiązać mogłaby tylko kobieta taka sama jak ja sam. A takiej jeszcze nie spotkałem - mówi. Ma potężna potrzebę samodoskonalenia się. Jest skryty, nawet dla najbliższych. (...)

Wyjaśnij, jak należy rozumieć wyznanie Wokulskiego: we mnie jest dwu ludzi. (na podstawie tekstu powyżej)