Wiek męski, wiek klęski Szczęściologia, czyli dyscyplina naukowa zajmująca się uwarunkowaniami pozwalającymi ludzkiemu osobnikowi na odczuwanie (według definicji Władysława Tatarkiewicza) „trwałego i uzasadnionego zadowolenia z życia”, jest dziedziną stosunkowo młodą i uprawiający ją badacze wciąż ustalają nowe interesujące fakty i próbują znaleźć dla nich teoretyczne uzasadnienie. Ostatnio spore zainteresowanie szerokiej opinii publicznej wzbudziła kwestia zależności poziomu zadowolenia z życia od wieku. [...] Jak wynika z wielu niezależnych, niekiedy bardzo pomysłowych badań „krzywa życiowa” ludzkiej szczęśliwości – przynajmniej w krajach kultury zachodniej – ma kształt spłaszczonej litery U. Jesteśmy szczęśliwi w dzieciństwie i młodości, lecz kiedy osiągamy wiek dojrzały, około piątej dekady życia, stopniowo, lecz systematycznie opadająca krzywa osiąga minimum i życie jawi nam się jako pasmo rozczarowań i niepowodzeń. Po przekroczeniu kolejnego progu dojrzałości (zwykle jakiś czas po pięćdziesiątce) zaczynamy odzyskiwać jednak poczucie ogólnego zadowolenia z życia, które od tej chwili nieustannie rośnie, przekraczając (jeśli wcześniej nie umrzemy) poziom, jaki miało w najwcześniejszym dzieciństwie. [...]W naukach społecznych, a taką jest szczęściologia, trudno o ustalenie ogólnie obowiązujących prawidłowości, między innymi dlatego badacze bardzo długo unikali poważniejszego zajmowania się zjawiskami powszechnie uważanymi za ulotne lub niewyjaśnialne, takimi jak miłość, szczęście czy wiara. Poeci nie mieli jednak tych ograniczeń i odkrywali pewne psychologiczne prawdy wcześniej niż psycholodzy. O U-kształtnej krzywej szczęścia pisał już przecież Adam Mickiewicz, nazywając swą młodość „durną i chmurną”, lecz szczęśliwszą bezsprzecznie niż „wiek męski, wiek klęski”.
a) W jaki sposób został utworzony występujący w tekście 2. rzeczownik szczęśliwość? Zapisz wyraz podstawowy i formant.b) Wyjaśnij, jakie znaczenie nadaje wyrazom taki rodzaj formantu. c) Podaj inny rzeczownik utworzony w taki sam sposób.