W troskach głębokich ponurzony,
Do Ciebie, Boże niezmierzony,
Wołam, racz smutne prośby moje
Przyjąć w łaskawe uszy swoje!


Jeśli tej z nami surowości
Będziesz chciał użyć, jako złości
Nasze są godne: kto praw, Panie,
Przed srogim sądem Twym zostanie?

Aleś Ty Pan jest dobrotliwy,
Pan z przyrodzenia lutościwy,
Co przeciw Tobie u wszech ludzi
Uczciwość wielką w sercu budzi.

Cieszy mię, Panie, dobroć Twoja,
Cieszą mię słowa; dusza moja
Upatrzą Twego smiłowania
Barziej niż nocna straż świtania.


Barziej niż nocna straż świtania
Pragnie duch Twego smiłowania.
O Izraelu, niech się dzieje
Co chce, ty w Panu kładź nadzieje

U Tego litość nieprzebrana,
U Tego pomoc nieczekana,
Ten miłosierdziu swemu g'woli
Ze wszech cię grzechów twych wyzwoli.


Jak poeta potraktował biblijne paralelizmy? Znajdź i zapisz odpowiednie fragmenty utworu, a następnie scharakteryzuj sposób ich przełożenia.
Biblia Tysiąclecia Psałterz Dawidów Charakterystyka rozwiązania
Jeśli zachowasz pamięć o
grzechach, Panie,
Panie, któż się ostoi?

W Panu pokładam nadzieję,
nadzieję żywi moja dusza

nadzieję żywi moja dusza,
[...]
Dusza moja oczekuje Pana

bardziej niż strażnicy świtu,