Tekst I
Michel Piquemal
,,Paw, który nie miał przyjaciół"
[…]
Pewnego ranka paw obudził się z poczuciem, że jest bardzo samotny. Zaczął rozpaczać. Nie
miał żadnych przyjaciół. Nikt nigdy nie przychodził do niego, by porozmawiać lub się pobawić.
Wielu podziwiało jego piękne upierzenie, lecz nikt nie był jego przyjacielem.
Poszedł wyżalić się słoniowi, który w owym czasie był najmądrzejszym ze wszystkich
zwierząt.
– Spójrz na mnie – powiedział doń1. – Jestem bezsprzecznie najpowabniejszym spośród
ptaków, a jednak unikają mnie jak dżumy2. Żadnych odwiedzin, żadnej oznaki przyjaźni!
Powiedz mi, ty, który uchodzisz za mądrego pośród mądrych, skąd ta niesprawiedliwość i jak
jej zaradzić?
– Jest tylko jeden sposób, aby znaleźć sobie przyjaciół – odpowiedział mu słoń. – Samemu
stać się przyjacielem innych. Zamiast wypominać im, że cię unikają, czy sam podjąłeś kiedyś
trud, aby się do nich zbliżyć?
Michel Piquemal, Bajki filozoficzne. Opowieści mędrca Sofiosa, przeł. Maria Braunstein i Michał Krasicki,
Warszawa 2016.
1 Doń – do niego.
2 Dżuma – ciężka choroba zakaźna

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W utworze została wykorzystana mowa niezależna,
-narzucić bohaterom poglądy narratora.
-wiernie przytoczyć wypowiedzi bohaterów
-zaprezentować bohaterów z perspektywy narratora.
-dokładnie ukazać stosunek narratora do bohaterów.