Schronienie w duszy
Ustroni sobie szukają na wsi, nad morzem lub w górach. nemu, skoro się tylko sama w sobie zamknie i własną moc
I ty zwyczajnie bardzo za tym tęsknisz. Wszystko to jest [sobie] uświadomi, i przypomnij sobie to wszystko, coś
bardzo niemądre, bo przecież można usunąć się, kie- słyszał i przyswoił sobie z nauki o przykrości i przyjem-
dykolwiek zechcesz, w głąb siebie. Nigdzie bowiem nie ności. Może cię żądza sławy marnej niepokoi? Popatrz,
schroni się człowiek spokojniej i łatwiej, jak do duszy włas- jak szybko wszystko ulega zapomnieniu! Popatrz na
nej, zwłaszcza ten, kto ma taką ustroń wewnętrzną, ogrom niezmierzonego przed tobą czasu […], jak próżny
że natychmiast zupełny znajdzie spokój, jeżeli w nią się jest ten brzęk sławy, jak są zmienni w sądzie […] ci, którzy
wpatrzy. A nic innego nie nazywam spokojem, jak we- ci się zdają sławę twą głosić […]. Pamiętaj więc o tym, że
wnętrzny ład. Jak najczęściej więc dostarczaj sam sobie możesz cofnąć się do tej własnej ustroni, a przede wszyst-
tej ustroni i odświeżaj sam siebie. A krótkie to niech będą kim nie daj się pociągać tu i tam, nie upieraj się przy
i elementarne zasady, które ci wystarczą do natychmia- niczym, lecz bądź wolnym i patrz na rzeczy jako mąż,
stowego otwarcia tej ustroni i spowodują, że opuścisz jako człowiek, jako obywatel, jako stworzenie śmiertelne.
ją w usposobieniu gotowym do cierpliwego znoszenia Dwa zaś pewniki niech będą […], na których się oprzesz:
stosunków, do których wracasz. Z czegóż bowiem jesteś jeden, że wypadki zewnętrzne duszy nie dotykają, lecz
niezadowolony? Z przewrotności ludzi? […] ilu to ludzi stoją spokojnie poza nią, a wszelki niepokój jest jedynie
zmarło i w proch się rozsypało, którzy z sobą nawzajem skutkiem wewnętrznego sądu, i drugi, że wszystko, co wi-
walczyli, nawzajem się podejrzewali, nienawidzili, szli dzisz, wnet ulega zmianie i wnet zniknie. I zawsze miej
z sobą na noże – o tym pomyśl i odpocznij wreszcie! […] w pamięci, ilu już zmian sam byłeś świadkiem. Świat – to
Może popędy cielesne cię trapią? Pomyśl, że dusza nie zmiana, życie – to wyobrażenie.
ulega żadnemu wpływowi ani łagodnemu, ani gwałtow-
Źródło: Marek Aureliusz, Rozmyślania.

3. W jaki sposób autor uzasadnia swój pogląd, że należy odrzucić troski i problemy dnia
codziennego? Wskaż jego główny argument.