Ryszard Koziołek ,,Który nas ulepił.

,,Sienkiewicz z nami' jest jedna z najlepszych książek niesienwkieczologa o Sienkiewiczu, jakie znam.
Bartłomiej, późny wnuk Henryka w prostej linii, napisał esej polityczny wyprowadzony wprost z twórczości, biologii i osobowości autora ,,Trylogii'' ale jeszcze bardziej z rozpoznania, jak dobrze Sienkiewicz nas, Polaków znał, przewidział częściowo ulepił dzięki kolosalnemu wpływowi swojej prozy .Umieszcza go w szeregu największych twórców polskiego języka symbolicznego i pokazuje , jak pozbawiające się Sienkiewicza, stajemy się politycznymi niemowami obsuwającymi się w nienawistny jazgot, niezdolni do pomyślenia Polski mądrzejszej, sprawiedliwszej , nowoczesnej , atrakcyjnej dla innych nacji.
Nie oddawajmy Sienkiewicza!-przestrzega Sienkiewicz Bartłomiej resztkę czytających a tym kraju, a zwłaszcza kulturalną lewicę i liberałów. Ponieważ ,,Trylogia'' to jedyny popularny mit polityczny, który zagnieździł się w umysłach Polaków. Sienkiewicz Henryk zrozumiał doskonale , że jedyną naprawdę polityka, jaką Polacy mieli rzez cale zabory, jest polityka historyczna, czyli używanie historii, kuluary i języka do utrzymania w całości politycznej pozbawionej państwa. A skoro dostępnym powszechnie medium tej polityki była literatura, Sienkiewicza jej użył, dzięki czemu stał się władcą wyobraźni historycznej wielu pokoleń. Sienkiewicz był nie myślicielem politycznym, ale genialnym pisarzem, znawcą polskiej historii, uczestnikiem i twórcą debat publicznych, podróżnikiem i wnikliwym obserwatorem. Mógł, ale nie napisał, jak sobie wyobraża polityczny kształt przyszłej Polski. Dał nam coś innego: literacki mit o kryzysie i odbudowie wspólnoty politycznej, który pod powierzchnią romansu przygodowego kryje przenikliwe i bolesne diagnozy.
Bartłomiej Sienkiewicz przeczytał go poważnie, a także nasz- sienkiewiczologów- prace i przetworzył oryginalnie w esej polityczny o groźbie ,,wypadania z polski'', czyli obojętnienia na własną kulturą. Oznacza to dla niego ,,wypisanie się ze wspólnoty Polaków.[..] Polityczna się rozpadła na naszych oczach. Jedyną rzeczą, którą jeszcze mamy, która nas jeszcze łączy to nasza kultura. Bez niej jesteśmy bezdomnymi kundlami, włóczącymi się w stadach lub pojedynczo, gotowymi gryźć się nawzajem, ale równocześnie łaszącymi się do obcych''.
Czasy powszechnego czytania Sienkiewicza jako pisarza historyczno-przygodowego minęły bezpowrotnie wraz z XX w. Przyszedł za to czas, żeby zaczął nam Krzepic nie tylko serca, ale tez mózgi.

Podaj dwie cechy tekstu Ryszarda Koziołka, które są charakterystyczne dla recenzji. Każdą z nich zilustruj przykładem z tekstu.