Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie Fragment Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 10, 30–37) Jezus […] rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go ograbili, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita1 , gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary2 , dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”. Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?» On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!». Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, [w:] Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań 2012. 1 Lewita – przedstawiciel jednej z grup kapłańskich w starożytnym judaizmie. 2 Denar – starorzymska moneta srebrna. Zadanie 1. (0–1) Ułóż wymienione niżej zdarzenia zgodnie z porządkiem chronologicznym, w którym występują w przypowieści.  A. Nieudzielenie pomocy przez kapłana i lewitę. B. Pomoc udzielona przez Samarytanina. C. Sformułowanie nauki przez Jezusa. D. Napaść zbójców na wędrowca.