Przeczytaj teksty. Określ, jaki to styl. Podaj trzy cechy danego stylu widoczne w tekście.

1. Przez dwa stulecia Polska padała ofiarą ciągłych, brutalnych ataków. Ale mimo że jej ziemie była najeżdżane i okupowane, a państwo zniknęło nawet z mapy, nigdy nie udało się wymazać Polski z historii czy też z Waszych serc. W tych mrocznych czasach nie mieliście wprawdzie swojego kraju, ale nigdy nie straciliście swojej dumy.
2. Szalejąca tuż po wojnie domowej epidemia cholery zabrała mi mamę. Pochowaliśmy ją na cmentarzu Montjuic w dniu moich czwartych urodzin. Pamiętam tylko, że padało przez cały dzień i całą noc, a kiedy zapytałem tatę, czy niebo też płacze, nie był w stanie słowa z siebie wykrztusić. Mimo upływu sześciu lat nieobecność mamy była dla mnie wciąż jakimś omamem, krzykiem ciszy, której nie potrafiłem jeszcze zagłuszyć słowami.
3. Naukowcy z Uczelni w Sussex i Swansea opracowali sposób kontrolowania metalu w stanie ciekłym za pomocą ładunków elektrycznych. Pochwalili się filmem, na którym “zmuszają” metal do uformowania się w kształt litery S. Zespół badawczy przekonuje, że możliwości tej technologii są “ekstremalnie obiecujące”, bo pozwoli ona na tworzenie materiałów, które będą mogły zmieniać kształty natychmiastowo w zależności od naszej woli.
4. Jeśli spędzacie weekend w Czechach i macie w planach odwiedzenie Pilzna, tamtejszy browar powinien pojawić się na samym szczycie waszej listy miejsc do zobaczenia. Ale miasto to ma do zaoferowania również inne atrakcje. Piwo jest tym, z czego czeskie Pilzno słynie i każdy kto twierdzi inaczej, zwyczajnie się myli. Do Pilzna przyjeżdża się przede wszystkim po to, aby skosztować warzonego tam jasnego, złocistego trunku i poznać tajemnice miejsca, w którym on powstaje. Większość turystów browar wybiera właśnie jako pierwszy punkt zwiedzania.
5. W jedynym szkicu z Powlekać, który można by – i tak z pewnymi zastrzeżeniami – uznać za test krytycznoliteracki, proponuje Mueller objąć wspólnym terminem „anarchomistycyzm” trzy opublikowane w latach 2005-2009 i jej zdaniem niedocenione książki polskich autorek. Są to: Żywoty świętych osiedlowych
Amejko (Warszawa 2007), Dalekie kraje. Antologia poetów nieistniejących Kuciak (Kraków 2005) oraz Biała książka Rolando (Poznań 2009). Uznanie je za „anarchomistyczne” nie ma jak zaznacza eseistka, odnosić się do „rzeczywistych przekonań religijnych” autorek, ale do wytworzonych w nich „kreacji literackich” (PR 31).