Przeczytaj poniższy tekst, a następnie wyjaśnij, na czym polegało mistrzostwo i nowatorstwo niemieckiego artysty.
Cyklem Apokalipsy przedstawił się Dürer jednocześnie jako drzeworytnik, twórca nowych, wspaniałych kompozycji i wydawca. W 1498 roku wydał on tę ilustrowaną księgę w dwu językach: po niemiecku i łacinie. Teksty były drukowane na odwrocie każdej z czternastu rycin. Zaskoczeniem był format. Do tej pory drzeworyty były skromnymi obrazkami,
40 cm. Wydanie tekstu biblijnego w tak nowatorski sposób miało następstwa i wkrótce w całej Europie mówiono o artyście, który miał odwagę, by do pełnego tekstu Apokalipsy dołączyć również komplet ilustracji. Dzieło to wprowadziło nadto zasadniczą zmianę w technice drzeworytu. Dürer nie ograniczył się, jak to dotąd praktykowano, do odtwarzania grubą linią konturów sztywnych postaci, ale ukazywał formy w ich trójwymiarowości z unaocznieniem funkcji ruchowych ludzkiego ciała. Upodobnił tym drzeworyt do miedziorytu, potrafił wydobyć z klocka cienkie wibrujące linie, miękkie cienie i zdecydowane światła. Pod wpływem włoskiej sztuki nasycił ryciny życiemu Dürera dochodziły niemal do rozmiarów 30
i dramatyzmem.