Przeczytaj podany tekst, a następnie wyjaśnij, dlaczego autor uznaje dzieła Szekspira za utwory charakterystyczne dla epoki baroku. Zdzisław Żygulski O dramat nowożytny i jego formę: "Istotę kompozycji dramatów Szekspira zrozumiemy, gdy uświadomimy sobie, że dzieła jego są dziełami epoki baroku i mają szereg cech wspólnych z przemianami, które dokonały się w ówczesnym malarstwie. Jedną z tendencyj baroku w malarstwie było przejście od formy zwartej do otwartej i pod tym kątem widzenia możemy rozważać sztuki Szekspira. Czysty styl renesansu trzymał się linii poziomych i pionowych i dawał obrazy symetryczne z wyraźnie zaznaczoną osią środkową; styl baroku trzyma się przekątni i daje obrazy asymetryczne. Zmienia się też oświetlenie. Renesans rozmieszcza światło na całej płaszczyźnie równomiernie, barok oświetla tylko jedną część płaszczyzny. Obraz renesansowy ma zarazem wartość architektoniczną, obraz barokowy przestaje być architekturą. Jeśli te spostrzeżenia zastosujemy teraz do tragedyj Szekspira i zestawimy je z tragedjami Corneille'a, [...] to zobaczymy, że [...] u Corneille'a bohater jest zawsze osią sztuki, inne osoby umieszczone są proporcjonalnie, po jego bokach, a w całej tragedii panuje od początku do końca jeden niezmienny nastrój cierpienia lub namiętności, u Szekspira asymetria, nierównomierność, przesuwanie postaci bohatera w tę lub tamtą stronę, ogólne wrażenie luźności, nieregularności, ale też ruchu i napięcia. „Nieprawidłowość" jednak sztuk Szekspira jest tylko pozorna. Renesans chętnie uwydatniał swe zasady twórcze [...], barok chętnie je ukrywał i dopiero dokładna analiza wykazuje, że i jego dzieła są ściśle organicznymi kompozycjami. [...] Poprzednicy angielscy Szekspira nie dbali o organiczną całość swych sztuk i dawali tylko poszczególne efektowne sytuacje, on zaś był mistrzem w splataniu różnych motywów w jedną całość i umiejętność ta właśnie uczyniła go najwybitniejszym pisarzem scenicznym czasów nowożytnych".