Przeanalizuj wypowiedź Kordiana otwierającą akt I dramatu. Na podstawie wybranych
cytatów scharakteryzuj stan psychiczny bohatera.

Zabił się – młody… Zrazu jakaś trwoga
Kładła mi w usta potępienie czynu;
Była to dla mnie posępna przestroga,
Abym wnet gasił myśli zapalone

Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu,
Gardzę przestrogą, zapalam się, płonę
Jak kwiat liściami w niebo otwartemi
Chwytam powietrze, pożeram wrażenia.

Myśl Boga z tworów wyczytuję ziemi
I głazy pytam o iskrę płomienia.
Ten staw odbite niebo w sobie czuje
I myśl nieba błękitem.

Myśl śmierci z przyrodzenia w duszę się
przelewa;
Posępny, tęskny, pobladły,
Patrzę na kwiatów skonanie
I zdaje mi się, że mię wiatr rozwiewa.

Otom ja sam jak drzewo zwarzone od kiści,
Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych
liści
Ilekroć wiatr silniejszy wionie, zrywa tłumy.

Niech grom we mnie wali!
Niech w tłumie myśli jaką myśl wielką
zapali…

Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój,
Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj…
Jedną myśl wielką roznieć, niechaj pali
żarem,
A stanę się tej myśli narzędziem, zegarem,
Na twarzy ją pokażę, popchnę serca biciem,
Rozdzwonię wyrazami i dokończę życiem.

Jam się w miłość nieszczęsną całym sercem
wsączył…

W formie tabeli, po jednej stronie cytat a po drugiej stan psychiczny bohatera.