Porównanie dwóch inwokacji pozwala na określenie ich typowych cech jako wstępu archaicznego tekstu epickiego. Wskaż je, odwołując się do zamieszczonych fragmentów tekstów.

HOMER "ILIADA" (fragment inwokacji)

Gniew Achilla, bogini, głoś, obfity w szkody,
Który ściągnął klęsk tyle na greckie narody,
Mnóstwo dusz mężnych wcześnie wtrącił do Erebu[3],
A na pastwę dał sępom i psom bez pogrzebu
Walające się trupy rycerskie wśród pola:
Tak Zeusa wielkiego spełniała się wola
Odtąd, gdy się zjątrzyli sporem niebezpiecznym
Agamemnon, król mężów, z Achillem walecznym.
Kapłan, Ojciec Od kogóż tej niezgody pożar zapalony?
Od Feba, co go Kronid z pięknej miał Latony.
Gniewny na króla, wojsku straszną klęskę zadał,
Rozszerzył mór w obozie, codziennie lud padał;
Mścił się, że był zelżony jego kapłan święty.

HOMER "ODYSEJA" (fragment inwokacji)

Muzo! Męża wyśpiewaగ, co święty gród Troi
Zburzywszy, długo błądził i w tułaczce swoగeగ
Siła¹ różnych miast widział, poznał tylu ludów
Zwyczaగe, a co przygód doświadczył i trudów!
A co strapień na morzach, gdy przyszło za siebie
Lub za swe towarzysze stawić się w potrzebie,
By im powrót zapewnić! Nad siły on robił,
Lecz druhów nie ocalił: każdy z nich się dobił
Sam, głupstwem własnym. Czemuż poświęcone stada
Heliosowi² poగadła niesforna gromada?
Za karę bóg też nie dał cieszyć się powrotem.
Jak było? Powiedz, córo Diosa³, coś o tem!