"O nie! nas Bóg urządził ku wspólnemu życiu, Jednakowa nam gwiazda świeciła w powiciu, Równi, choć różnych zdarzeń wykształceni ciekiem, Postawą sobie bliscy, jednostajni wiekiem, Ten sam powab we wszystkim, toż samo niechcenie, Też same w myślach składnie i w czuciach płomienie. Gdzie nas wszędzie tożsamość łączy niedościgła, Bóg osnuł przyszłe węzły, a tyś je rozstrzygła! Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto! Postaci twojej zazdroszczą anieli, A duszę gorszą masz, gorszą niżeli!... Przebóg! jak ciebie oślepiło złoto!". 1. Wymień wszystkie elementy łączące zakochanych.