Na podstawie fragmentu wymień i scharakteryzuj źródła zainteresowań kulturą Północy widoczne w twórczości Juliusza Słowackiego

"W Lilli Wenedzie Słowacki odniósł się do modnych w tym czasie teorii dotyczących etnogenezy ludów europejskich.... Na fali zainteresowań Celtami w 1804 roku została założona we Francji Akademia Celtycka, wydająca własny periodyk, przekształcona dziesięć lat później w Królewskie Towarzystwo Antykwarystów. Celtowie, z którymi wiązano budowle megalityczne, wciąż widoczne w pejzażu Francji i Wielkiej Brytanii, byli wykorzystywani do tworzenia narodowych mitów, zarówno przez uczonych, jak i literatów. Jak się wydaje, Słowacki swą wiedzę na temat Celtów czerpał z kilku źródeł. Być może uczęszczał w Collège de France na wykłady Jean-Jacques’a Ampère’a, bliskiego znajomego Mickiewicza, wykładowcy i autora Histoire littéraire de la France avant le XIIe siècle. W publikacji zawierającej wiadomości o kulturze Galów, ich wierzeniach, druidach i bardach pojawiają się informacje, których bezpośrednie odbicie można znaleźć w dramacie, jak choćby w didaskaliach przed aktem V: sceneria druidyczna. Monument z druidycznych kamieni w lesie. Derwid na tronie kamiennym, wkoło dwunastu harfiarzy na dwunastu siedzą kamieniach, przy każdym harfa złota i pochodnia w ziemię zatknięte [...]. Dąb derwidowy na prawo. Jak wskazuje Wiktor Hahn, jeszcze ważniejsze dla Słowackiego były inspiracje płynące z utworów literackich: inskrypcję przejął z dzieła Byrona, zaś informacje na temat Celtów – ich wyglądu, zwyczajów i religijnych rytuałów – z Męczenników Chateaubrianda, który swym dziełem wprowadził ten lud do literatury pięknej. U Słowackiego ów celtycki sztafaż wywodził się również z własnych fascynacji, opartych o wrażenia wyniesione z podróży po Francji".