"Kiedy Żukowski, facecjonista kowieński, poprzednik Buby o jedno pokolenie, umierał, wezwany proboszcz nie chciał iść – myślał, że kawał. Co prawda ów proboszcz nieraz padł ofiarą. Był to hipochondryk i lubił się leczyć. Pewnej nocy zabrał mu Żukowski cichutko ubranie i kazał zwęzić. Na drugi dzień odwiedził proboszcza, gdy ten był jeszcze w łóżku i wyraził zdumienie, że proboszcz spuchł. Toż samo inni namówieni. Przerażony proboszcz wyskoczył z łóżka, chciał jechać do doktora ale nie zmieścił się w ubranie. Było śmiechu na cały powiat. Toteż teraz nie chciał dać się nabrać".
Jakie archaizmy i neologizmy zastosował Melchior Wańkowicz w przytoczonym fragmencie tekstu?