ĆWICZENIE Z POEZJI BAROKOWEJ

Mikołaj Sęp – Szarzyński Sonet IIII (O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem)

Pokój – szczęśliwość, ale bojowanie Byt nasz podniebny. On srogi ciemności Hetman i świata łakome marności O nasze pilno czynią zepsowanie.

Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie! Ten nasz dom – ciało, dla zbiegłych lubości Niebacznie zaźrząc duchowi zwierzchności, Upaść na wieki żądać nie przestanie.

Cóż będę czynił w tak straszliwym boju, Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie? Królu powszechny, prawdziwy pokoju Zbawienia mego jest nadzieja w Tobie!

Ty mnie przy sobie postaw, a przezpiecznie Będę wojował i wygram statecznie!

Pytanie: 3. Jaką definicję bitwy zamieszcza autor w utworze? Dlaczego użył takiej metafory?