Ale najbardziej istotne wydarzenie pierwszego aktu, samobójstwo inspirowane częściowo przez lekturę, wiąże się jednak z typowym problemem młodzieńczym – nieszczęśliwą miłością. I tu znów mamy wrażenie, że romantyzm stworzył scenariusz aktualny po dziś dzień. Tak to bywa, że talent poetycki wyłania się z impulsów miłosnego zauroczenia. Pierwszym tekstem Kordiana jest wiersz wpisany Laurze do sztambucha'. Jego miłość do Laury jest potencjalnie tragiczna, chociaż w inny sposób niż w jako narzeczoną innego. Tutaj dysproporcja wieku sprawia, że piętnastoletni Kordian nie jest dla Laury partnerem. Traktuje jego uczucia z poblażliwością, raniąc, jakże gwałtownie - wrażliwość Kordiana. [...] Kordian – to „człowiek serca", imię znaczace. Serce to w romantyzmie nie tylko uczucie - to także wyobraźnia, i ona ...] kształtować będzie do końca znana nam część losów bohatera. ..] Serce - uczucie i wyobraźnia - wysuwa się na plan pierwszy również w akcie II, noszącym tytuł, który brzmi: Wędrowiec. A zatem nie apostoł czy pielgrzym, jaku Mickiewicza w Księgach narodu i pielgrzymstwa polskiego. Jest to bowiem podróż z wyboru, przybierająca zarazem kształt „podró- ży sentymentalnej", na wzór tej z powieści Wawrzyńca Sterne'a. [.. W ..] początkowych wersach II aktu zwraca uwage wysoka ocena pierwotnej wizji zagranicy, utożsamianej tutaj obrazowo ze „światem". Owa „dziecięca" wizja zostanie porównana do „ksiąg podróżnych", czyli przewodników po obcych krajach. Każdy szanujący się turysta epoki oświece- nia w pierwszym rzędzie takie właśnie księgi studiował, a jak sam opublikował jakąś „podróż", Cierpieniach młodego Wertera. lam, jak wiemy, Werter spotyka Lottę cytował ją często i gęsto! Kordianowi chodzi jednak o coś więcej: o konfrontację dziecinnych (dziecięcych) wyobrażeń o świecie, czyli iluzji z prawdą. Proces tej konfrontacji ma pomóc w po- znaniu własnego „ja", a jej wynik to probierz stopnia własnej dojrzałości

Określ jaką funkcję w kontekście tego akapitu pełni jego pierwsze zdanie.