1. Przeczytaj poniższy tekst, a następnie wyjaśnij, na czym polegało mistrzostwo
i nowatorstwo niemieckiego artysty.

Cyklem Apokalipsy przedstawił się Dürer jednocześnie jako drzeworytnik, twórca nowych, wspaniałych kompozycji i wydawca. W 1498 r. wydał on tę ilustrowaną księgę w dwu językach: po niemiecku i łacinie. Teksty były drukowane na odwrocie każdej z 14 rycin. Zaskoczeniem był format. Do tej pory drzeworyty były skromnymi obrazkami, u Dürera dochodziły niemal do rozmiarów 30 x 40 cm. Wydanie tekstu biblijnego w tak nowatorski sposób miało następstwa i wkrótce w całej Europie mówiono o artyście, który miał odwagę, by do pełnego tekstu Apokalipsy dołączyć również komplet ilustracji. Dzieło to wprowadziło nadto zasadniczą zmianę w technice drzeworytu. Dürer nie ograniczył się, jak to dotąd praktykowano, do odtwarzania grubą linią konturów sztywnych postaci, ale ukazywał formy
w ich trójwymiarowości z unaocznieniem funkcji ruchowych ludzkiego ciała. Upodobnił tym drzeworyt do miedziorytu, potrafił wydobyć z klocka cienkie wibrujące linie, miękkie cienie
i zdecydowane światła. Pod wpływem włoskiej sztuki nasycił ryciny życiem i dramatyzmem.
Luciano Berti, Marco Rosci, Sztuka świata, wyd. pol. pod red. Przemysława Trzeciaka,
t. 6, Warszawa 1992, s. 293.