1 akapit: "Poczucie nierozerwalnej łączności z gromadą i poczucie indywidualnej odrębności - to dwa bieguny, między którymi waha się bezustanne życie duchowe bohaterów Reymonta. Bywają momenty, kiedy wieś zespala się w jedną zwartą całość, jak na przykład w scenie wyprawy na las. Bywają momenty, kiedy ten czy ów odczuwa ową wspólnotę jako wrogie, niszczące go więzy: tak jest z Antkiem, zwłaszcza gdy po "wspomnieniu" go przez księdza z ambony czuje wrogość całej wsi wobec siebie. W stanie prawie że otwartej wojny z gromadą żyje Jagustynka [...]".

2 akapit: "Nie poszczególne więc postacie i ich losy stoją w powieści na planie pierwszym, ale zbiorowość. Ta zbiorowość staje się zresztą niekiedy bohaterem przedstawianym wprost - jako gromada zespolona w niezróżnicowaną osobowo jedność na przykład w scenie wymarszu na las, w scenie wyświecenia Jagny ze wsi, w scenach zbiorowych zabaw, w panoramicznych ujęciach wsi oglądanej jako całość z perspektywicznego oddalenia. Tę zbiorowość, jej istnienie odrębne od sumy istnień jednostkowych sugeruje Reymont bardzo interesująco przez dialog".

Ustal, co łączy akapity 1. i 2. Jakim wyrazem ten związek został wyeksponowany?