Wytłumacz, jakie metody chrystianizacji autor uważał za słuszne.

Nie należy niepokoić ani osób, ani majątków niewiernych, którzy chcą spokojnie żyć[…]. Grzeszy więc władca, który ich pozbawia majątków bez przyczyny, albowiem nawet papieżowi nie wolno im dóbr odbierać […]. Tego rodzaju napad na niewiernych […] jest zaprzeczeniem miłości bliźniego […]. Nikogo do wiary zmuszać nie należy, gdyż wiara nie może wynikać z przymusu, a wymuszone modlitwy nie są miłe Bogu […]. Gdy […] posiadanie rzeczy ukradzionej lub siłą zdobytej jest wadliwe, nie mogą takie rzeczy być nabyte przez zasiedzenie lub przedawnienie […]. Z tego płynie wniosek, że wszystkie rzeczy tak nabyte […] muszą […] być zwrócone pod grozą utraty zbawienia. Grzech nie może bowiem być odpuszczony, o ile rzecz ukradziona nie będzie zwrócona.
Źródło: Polska myśl demokratyczna w ciągu wieków. Antologia, Warszawa 1987, s. 30-31.