PKWN - Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego, tymczasowy organ władzy wykonawczej, pełniący funkcję rządu na opanowanych ziemiach polskich, powołany 20 VII 1944 r. w Moskwie. Główną rolę w jego utworzeniu odegrali członkowie Centralnego Biura Komunistów Polski w ZSRR. Ostateczną decyzję o powołaniu, składzie osobowym i nazwie PKWN podjął osobiście Józef Stalin.
Kedyw - Kierownictwo Dywersji, pion walki bieżącej AK. Został utworzony na przełomie 1942 i 1943 r. ze Związku Odwetu, Wachlarza, Tajnej Organizacji Wojskowej i Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Działał na szczeblu KG oraz komend: obszarów, okręgów, inspektoratów i obwodów. Kierownictwo Dywersji liczyło kilka tysięcy żołnierzy, w tym ok. 1,5 tys. w dyspozycji KG AK. Komendant Kedywu podlegał bezpośrednio Dowództwu AK i wchodził w skład Kierownictwa Walki Konspiracyjnej, następnie Kierownictwa Walki Podziemnej. W latach 1942-1944 komendantem Kedywu był pułkownik Emil Fieldorf („Nil”). Oddziały Kedywu prowadziły: sabotaż w gospodarce wojennej, dywersję kolejową ( akcje „Jula” i „Wieniec”), akcje odwetowe na funkcjonariuszy okupacyjnych władz niemieckich (m.in. zamach na gen. F. Kutscherę), uwalnianie więźniów (Arsenał warszawski), uderzenia na strażnice na granicy GG i ziem wcielonych do III Rzeszy (akcja „Taśma”), zdobywanie broni i pieniędzy (akcja „Góral”). W czasie Powstania Warszawskiego 1944 r. oddziały Kedywu KG AK utworzyły zgrupowanie „Radosław” walczące na Woli, Starym Mieście, Powiślu i w Śródmieściu.
Organizacja Niepodległościowa "Nie" - kadrowa organizacja wojskowa tworzona od wiosny 1944 r. w celu kontynuowania walki o niepodległość Polski po zajęciu terytorium kraju przez Armię Czerwoną i przejęciu władzy przez komunistów. Komendanci: pułkownik Emil Fieldorf („Nil”), gen. Leopold Okulicki („Niedźwiadek”), pułkownik Jan Rzepecki („Prezes”).
Generalne Gubernatorstwo - jednostka administracyjno - terytorialna, która została utworzona 12 października 1939 r. na mocy dekretu Adolfa Hitlera na części terenów polskich okupowanych przez III Rzeszą. Stolicą Generalnego Gubernatorstwa stał się Kraków, gdzie znajdowała się naczelna siedziba gubernatora Hansa Franka. Obszar GG obejmował tereny Galicji Zachodniej, Galicji Wschodniej, Lubelszczyzny, Kielecczyzny oraz dystryktu warszawskiego aż po rzekę Narew.
Akcja AB - (niem. Ausserordentliche Befriedungsaktion, niemiecka akcja eksterminacji polskiej inteligencji w GG), przeprowadzona przez siły bezpieczeństwa i policji niemieckiej w 1940 r., była kontynuacją zbrodniczego planu unicestwienia polskich elit, zapoczątkowanego już w 1939 r. W wyniku precyzyjnie zaplanowanych działań aresztowano lub zamordowano ok. 100 tysięcy osób. Akcję AB Niemcy przeprowadzali zarówno na terenach włączonych do III Rzeszy, jak i w Generalnym Gubernatorstwie. Masowe egzekucje odbywały się m.in. w Palmirach pod Warszawą, gdzie zginęło ok 2 tys. osób, wśród nich marszałek sejmu Maciej Rataj, mistrz olimpijski Janusz Kusociński oraz polityk PPS Mieczysław Niedziałkowski. Po wybuchu wojny z ZSRR - akcję AB kontynuowano na ziemiach wschodnich. W lipcu 1941 r. rozstrzelano część kadry naukowej lwowskich uczelni wyższych, m.in. Tadeusza Boya - Żeleńskiego.
Paszportyzacja - przymusowe nadawanie obywatelstwa sowieckiego na terenach zajętych przez Armię Czerwoną. Paszportyzację prowadzono od 1940 r.
Volkslista - niemiecka lista narodowościowa wprowadzona na terenach polskich od 1940 r. Jej wprowadzenie miało pokazać, że tereny polskie były od zawsze niemieckie a Polacy, którzy mieszkali na terenach Pomorza, Śląska, Wielkopolski to w rzeczywistości mniejszość uciskająca rdzenną ludność niemiecką.
Deportacja - przymusowe przesiedlenie osób lub grup osób, będące formą represji politycznej, stosowane wobec całych grup narodowościowych jako forma czystki etnicznej, mającej na celu ujednolicenie narodowościowe lub wyznaniowe określonego terytorium.