Wyjaśnij, na jakie dwie różnice w stanowiskach historyków zajmujących się dziejami PRL zwraca uwagę autor publikacji.
Fragment opracowania historycznego

Jednym z najważniejszych problemów [...] jest spór o to, czym była PRL. [...]. Zdecydowana większość [badaczy] opowiada się za traktowaniem PRL jako państwa polskiego o ograniczonej formie suwerenności. [...] Wzajemne relacje między imperium a jego częścią traktowane są z reguły w sposób dynamiczny. W wielu aspektach – politycznym, gospodarczym, społecznym – zwraca się uwagę na znaczenie cezury 1956 roku i polskiego października jako tych wydarzeń, które w istotny sposób wpłynęły na kształt owej zależności. Przeważa opinia, że jest to sprawa zasadnicza dla zrozumienia fenomenu PRL. [...]

Drugie stanowisko reprezentują badacze skłonni traktować PRL jako formę jawnej bądź ukrytej okupacji. [...] Cechą charakterystyczną wyróżniającą ten sposób postrzegania PRL jest jego statyczność i ahistoryczność. Historia PRL traktowana jest jako coś niezmiennego, niepodlegającego ewolucji, zarówno w aspekcie polityki wewnętrznej, jak i na arenie międzynarodowej.

Źródło: R. Stobiecki, Historiografia PRL. Ani dobra, ani piękna..., ale skomplikowana. Studia i szkice, Warszawa 2007, str. 315–318.