Wskaż wymienioną w tekście przyczynę dążenia Francji do wprowadzania tzw. autonomii kolonialnej.

Zasadniczy wpływ na politykę Francji od końca XIX w. aż do zakończenia II wojny światowej miała doktryna asocjacji, po raz pierwszy sprecyzowana w 1887 r. przez Paula Leroy-Beaulieu. Zgodnie z jego credo autochtoni [rdzenni mieszkańcy] mieli być przystosowywani do administrowania kolonią w ramach tzw. autonomii kolonialnej, czyli mieli być włączeni „w proces wypełniania cywilizacyjnego posłannictwa Francji”. Inny system w tych warunkach nie miałby faktycznie szans realizacji, gdyż nawet trudno sobie wyobrazić tysiące Francuzów uczących się języków tubylczych i zaludniających lokalne biura administracyjne. Zatem to kolorowi w służbie Francji mieli uczyć się języka imperium i poznawać dzieje kultury i cywilizacji francuskiej, czyli mieli ulegać kulturowej asymilacji – stawać się kolorowymi Francuzami. Na nich też miał spoczywać obowiązek wzbudzania w autochtonach miłości do francuskiej ojczyzny i dumy z tego, że Francja chce im oddać cząstkę swojego dziedzictwa. Aby osiągnąć te cele, Francuzi zainstalowali na terytoriach zamorskich swój system szkolnictwa i realizowali swój program szkolny, co prowadziło do zaskakujących sytuacji. Czarnoskórzy malcy z Afryki uczyli się, że: „Przodkowie nasi, Gallowie, mieli jasne włosy i niebieskie oczy”.

A. Chwalba, Historia powszechna. Wiek XIX, Warszawa 2008.