Tekst źródłowy

Mikołajczyk [...]: Jak Pan widzi przyszłe granice Polski?
Stalin: Widzę je tak: na wschodzie linia Curzona. Na zachodzie granica wzdłuż [rzek] Odry i Nysy oraz Prusy Wschodnie na północy.
Mikołajczyk: Jestem pewny, że nie zechce Pan być niesprawiedliwy wobec Polski [...]. [Polacy] będą uważali taką decyzję za niesprawiedliwą i krzywdzącą. Naród nie zrozumie, dlaczego ma stracić połowę Polski, skoro rozpoczął wojnę, ponieważ nie chciał oddać „korytarza”. Rosja ma olbrzymie terytoria i nie potrzebuje więcej ziemi. Nie chcemy zatrzymywać mniejszości w granicach z 1939 r. Jesteśmy skłonni zgodzić się na wydzielenie mniejszości, które nie chcą być z nami. Polacy nie będą w stanie zrozumieć tej niesprawiedliwości.
Stalin: Nie ma mowy o żadnej niesprawiedliwości. [...] Istnieją pewne nacjonalistyczne koła rosyjskie, które nas, bolszewików, oskarżają o to, że osłabiamy Rosję na korzyść Polski. Przypominają nam, że przed 1914 r. Polska była częścią Rosji, a teraz jest mowa o niepodległości Polski. Jak Pan widzi, oskarżenia zawsze się znajdą i nierozsądnie jest ich słuchać.
Protokół rozmowy Stanisława Mikołajczyka z Józefem Stalinem, 3 VIII 1944 r.

1. Zgodnie z informacjami zawartymi w tekście po zakończeniu wojny: 
a) Polska miała się stać częścią ZSRR.
b) Polska miała powrócić do granic sprzed wybuchu konfliktu.
c) Polska miała utracić część terenów na wschodzie.
d) naród polski miał zostać pozbawiony państwa.