Tekst dotyczy bitwy pod:
1. Kircholmem.
2. Kłuszynem.
3. Cecorą.
4. Chocimiem.

Nadciągnęli Turcy, Tatarzy, Siedmiogrodzianie. […] Hetman zarządził odwrót w taborze. Pod osłoną wozów, krok po kroku, polska armia podążała do granicznego Dniestru. Już był niedaleko, już g łówne siły tureckie zrezygnowały z pościgu, ale gdy niekarna szlachta zapragnęła odebrać Kozakom i ciurom obozowym łupy, wszczął się popłoch i tabor się rozerwał pod okiem tatarskich zagończyków. Odwrót zmienił się w klęskę. Sędziwy hetman odmówił ucieczki i 6 października 1620 roku wybrał raczej śmierć bohaterską niż hańbę.
Źródło: Wielka historia Polski, t. 4, Kraków 2000, s. 340.