SWETONIUSZ, Caius Suetonius Tranquillus (ok. 70–ok. poł. II w.), rzymski historyk, biograf; sekretarz kancelarii cesarza Hadriana; autor dzieł o różnorodnej treści (zachowane drobne fragmenty), gł. zaś zbioru biografii sławnych ludzi De viris illustribus, z których zachowało się De grammaticis et rhetoribus, w skrótach zaś i przeróbkach życiorysy m.in. Terencjusza, Horacego, Lukana i Pliniusza Starszego, oraz Żywotów cezarów (8 ksiąg; wyd. pol. 1954) — biografii 12 cesarzy (od Cezara do Domicjana); prace Swetoniusza oparte m.in. na dokumentach archiwum cesarskiego, są cennym, ale nierównej wartości źródłem do historii wczesnego cesarstwa.

Śmierć Juliusza Cezara i upadek jego dyktatury 15 marca 44 r. p.n.e.; na podstawie: Gajusz Swetoniusz Trankwillus, Żywoty Cezarów. Boski Juliusz,

„[...] Cezar zasiada. Spiskowcy niby dla okazania mu czci otoczyli go zwartym kołem. Najbliżej staje Cymber Tyliusz, który pierwszy podjął rolę: oto jak gdyby chcąc o coś prosić podchodzi bliżej do Cezara. Ten ruchem głowy odmawia i gestem ręki oddala sprawę na inny czas. W tej chwili Tyliusz zrywa mu togę z obydwu ramion. Cezar zawołał: ,,Cóż to, gwałtu się dopuszczasz?" Wtedy jeden z Kasków [Publiusz Serwiliusz Kaska] zadaje mu cios z tyłu, trochę poniżej gardła. Cezar chwyta Kaskę za ramię i przebija je piórem metalowym. Pragnie skoczyć naprzód. Nie zdążył. Znowu cios. Gdy spostrzegł, że ze wszystkich stron grożą mu wyciągnięte sztylety, zasłonił sobie twarz togą, jednocześnie przy pomocy lewej ręki owinął się fałdem togi aż poniżej goleni, aby przystojniej upaść, nawet dolną część ciała zdążył zakryć. Tak zakłuty został dwudziestoma trzema ciosami. Po pierwszym tylko lęk wydal, bez słowa. Niektórzy jednak podają, że w chwili gdy Marek Brutus rzucał się na niego, miał Cezar te słowa powiedzieć po grecku: „I ty, dziecię? [...]”


1. Zbadaj wiarygodność tego tekstu(z czego mogą wynikać wymysły Swetoniusza)