Sformułuj tezę, którą w tym fragmencie stawia Toynbee.

W ciągu ostatnich dwu stuleci dały o sobie znać dwie nowe dynamiczne siły społeczne:
industrializm i demokracja, a jedną ze starych instytucji, z którymi siły te się zderzyły, było
niewolnictwo. […] W chwili gdy pod koniec XVIII w. nowe siły demokracji i industrializmu
zaczęły przenikać z Wielkiej Brytanii do reszty świata zachodniego, niewolnictwo wciąż
ograniczało się praktycznie do kolonialnych obrzeży, a nawet tam jego obszar się kurczył.
Mężowie stanu, którzy sami byli właścicielami niewolników, jak Washington i Jefferson, nie
tylko boleli nad tą instytucją, ale i kreślili dość optymistyczne perspektywy jej pokojowego
rozwiązania […]. Możliwość tę jednak przekreślił wybuch rewolucji przemysłowej w Wielkiej
Brytanii, co ogromnie spotęgowało popyt na surowce, wytwarzane nakładem pracy
niewolniczej na plantacjach. Tak więc wpływ rewolucji przemysłowej przedłużał życie
anachronicznej i obumierającej instytucji […].
Źródło: A. J. Toynbee, Studium historii, Warszawa 2000, s. 253-254