Przywilej koszycki

(...) z zezwolenia i woli panów, szlachty oraz wszystkich innych, gdy potomstwa męskiego nie ma - córki nasze, te mianowicie, co do których nastąpi zgoda, aby były następcami naszymi i otrzymały koronę Królestwa Pol¬skiego, za panów i dziedziców królestwa tego dobrowolnie zostały przyjęte.
Ponieważ zaś przez takowe następstwa korona królestwa tego mogłaby w jakikol¬wiek sposób być podzielona, rozerwana albo pogwałcona, przeto obiecujemy pod dobrą wiarą, bez wszelkiej chytrości i zdrady, pod przysięgą wiary naszej, że będziemy zacho¬wywali koronę królestwa całą i nienaruszoną, i żadnych ziem lub ich części od niej odrywać ani uszczuplać nie będziemy, przeciwnie, będziemy ją powiększać i nowe zie¬mie dla niej nabywać, jako to na koronacji naszej przysięgą zobowiązaliśmy się.
Ponieważ rzeczona szlachta nasza w szczególnej swej miłości do nas przyjęła potomstwo nasze żeńskie, tak samo jak męskie, sobie za księcia i pana - przeto (...) zwalniamy i wyjmujemy od składania wszelkich danin, podatków i opłat, tak ogól¬nych jak i szczególnych, jakimkolwiek mianem by się zwały, wszystkie miasta, gro¬dy, posiadłości, miasteczka i wsie, mieszkańców wsi całego Królestwa Polskiego, należących do panów i wszystkiej szlachty - oraz chcemy, aby byli zwolnieni, oswo¬bodzeni i wyjęci od wszystkich posług, robót, ciężarów i dostaw, tyczących się tak ludzi, jak i rzeczy.
Chcemy zadowolić się tylko tym, aby corocznie na św. Marcina wyznawcę (11 listopada) nam i następcom naszym na znak najwyższego panowania i uznania korony Królestwa Polskiego płacono po dwa grosze zwykłej monety, w królestwie obieg mają¬cej, której czterdzieści osiem idzie na grzywnę polską, z każdego osiadłego i dzierżone¬go łanu lub jego części.
Jeśli podczas panowania naszego lub naszych następców potrzeba nam będzie wy¬ruszyć na wyprawę poza granice Królestwa Polskiego i jeśli szlachcie polskiej w naszej obecności lub bez nas z jakimikolwiek nieprzyjaciółmi w tej wyprawie przyjdzie sto¬czyć bitwę lub mieć spotkanie, w którym niektórzy do niewoli będą wzięci i poniosą większe lub mniejsze szkody w rzeczach lub osobach, wtedy wypłacimy im całkowite odszkodowanie.
Nadto obiecujemy, że żadnego pana, rycerza lub szlachcica, lub kogo innego, jakiego¬kolwiek stanu będzie, postronnego przybysza, czyli cudzoziemca, starostą nie uczynimy (...)
J. Sawicki, Wybór tekstów źródłowych z historii państwa i prawa polskiego. Warszawa 1952)

W jaki sposób sprecyzowany został obowiązek służby wojskowej?