Przed Sierpniem władza unikała aresztowań, zdając sobie sprawę, że nie zdławią one oporu, a wręcz przeciwnie – mogą go wzmocnić, wywołując dodatkowe protesty opinii publicznej na Zachodzie. Umiarkowane represje wynikały też z niedocenienia znaczenia ruchu. Aparat władzy, zajęty bogaceniem się, budowaniem willi i zakładaniem kont bankowych, przypisując innym swe pragnienia, był przekonany, że cały naród zajmuje się dorabianiem, składaniem na samochód, czekaniem na mieszkanie. Przedstawiciele aparatu nie mogli więc podejrzewać, że społeczeństwo przyjmie i uzna za swoje idee reprezentowane przez stosunkowo małe, walczące o prawa człowieka grupy. [...] Strajkowe lato 1980 stało się zaskoczeniem dla całego aparatu łącznie z uganiającymi się za opozycjonistami pracownikami bezpieczeństwa.
Źródło: J. Lityński, Solidarność: problemy, znaki zapytania, próby odpowiedzi, Warszawa 1984, s. 16.
Podaj dwa czynniki, które prowadziły do ograniczania represji stosowanych wobec opozycjonistów z lat 70.