Przeczytaj tekst źródłowy i zastanów się w jaki sposób rdzenni mieszkańcy obszarów kolonialnych są postrzegani przez Europejczyków.

Fragment współczesnej monografii Historia kolonizacji autorstwa Marca Ferro.

„Wierzę w tę rasę...” – mówił Joseph Chamberlain [brytyjski polityk] w 1895 r. Pisał on imperialistyczny hymn na chwałę Anglików i opiewał naród, który
przewyższał swymi osiągnięciami rywali francuskich, hiszpańskich itd. Innym, „podrzędnym” społecznościom Anglicy przynosili wyższość swoich
umiejętności, także swojej nauki; „brzemię białego człowieka” polegało na cywilizowaniu świata, a Anglicy wskazali drogę. To przekonanie i to zadanie
oznaczało, że inni byli w gruncie rzeczy uważani za przedstawicieli niższej kultury, a Anglikom, jako „awangardzie” rasy białej, pozostawało ich kształcić
i kształtować, utrzymując wobec nich dystans. Francuzi również traktowali tubylców jak dzieci i uważali ich, rzecz jasna, za niżej postawionych od siebie.
Ich republikańskie przekonania kazały im jednak wygłaszać, przynajmniej publicznie, opinie przeciwne, nawet jeżeli niekoniecznie pozostawały one
w zgodzie z czynami. Tym, co jednak zbliżało Francuzów, Anglików i innych kolonizatorów i dawało poczucie przynależności do Europy, było przeświadczenie, że ucieleśniają naukę i technikę oraz że ich wiedza pozwoli ucywilizować się społeczeństwom, które im się podporządkują.
M. Ferro, Historia kolonizacji, przeł. M. Czajka, Warszawa 1997.

Opisz wskazany w tekście sposób postrzegania rdzennych mieszkańców obszarów kolonialnych przez Europejczyków. Czy Twoim zdaniem opis zawiera cechy rasizmu?