Praca z tekstem
Obrona Sokratesa

Może jednak kto z was na to mi odpowie: co więc zrobił, Sokratesie? {...} Gdybyś nic osobliwego nie zrobił, nie mówiono by tyle o tobie! {...} Wyjawię więc wam, co mi sławę, a co nieprzyjaciół zjednało. Nabyłem sławy przez mądrość taką, jaka przyzwoita ludziom. W istocie, takim tylko jestem mędrcem. Będąc w Delfach, odważyłem się spytać wyroczni względem. Pytał, czyli jest kto mędrszy nade mnie? Odpowiedziała wyrocznia, że nie masz! Chcę pokazać, skąd przeciw mnie powstała skarga. Usłyszawszy odpowiedź wyroczni, rozmyślałem, przyznaje mądrość. Omylić się zaś Apollo nie mógł. Poszedł do jednego z takich, których mają powszechnie za mędrców, by zbił zdanie wyroczni i pokazał , że oto ten ode mnie mędrszy. Poddawszy się z nim w rozmowę, poznałem, że miany był od wielu za mądrego i uważał się sam jeszcze więcej za takiego, ale nim nie był wcale. Starałem się mu pokazać, że sobie przyznawał mądrość, a jej nie miał bynajmniej. Przez to zrobiłem sobie u niego nienawiść i u wielu, co obecni byli. Tak szukając prawdy , zjednał sobie wiele zawziętej i nieubłaganej nie przyjaźni. Z niej to poszło mnóstwo fałszywych przeciw mnie zarzutów i ów tytuł mędrca, których mnie mianują. Sądzą bowiem, że gdy komu w czym nieznajomość zdaje, sam to lepiej znać muszę. W istocie zaś podobno sam Bóg tylko jest mądrym i Apollo w swej odpowiedzi daje do zrozumienia, że rozum ludzki mało albo wcale nic nie znaczy. Zdaje się , że dlatego moje imię wymienił, aby przywiódł za przykład, ze ten jest najmędrszy, który jak Sokrates poznał, że rozum jego niczym jest w powszechnej mądrości. Tego właśnie zdania ja sam teraz szukam i badamy każdego, o kim tylko z obcych lub obywateli, mającym słyszę i jeżeli takim go nie widzę, podłóg słów Apollina powiadam, że nim nie jest. W takim stanie młodzież najbogatszych obywateli, mająca najwięcej sposobności do nabycia nauki, zbiega się do mnie lubi chętnie przysłuchiwać się, gdy zbijam mniemania cudze sama mnie naśladuje, zastanawia się i znajduje, jak się nie mylę, wielką liczbę takich, co sądzą, że coś wiedzą, a tymczasem bardzo mało lub wcale nic nie wiedzą. Stąd ci, których takimi poznaje, gniewaj się nie na nią, lecz na mnie, i mówią, że Sokrates najwierniejszy! On psuje młodzież. A gdy ich się kto spyta, co z nią robi i czego jej naucza, nie chcą odpowiedzieć. Prawdy pewno nie chcą wyznać i udają, że coś wiedzą, a nic nie wiedzą. Ponieważ zaś, jak mniemam, są troskliwi i swoją sławę, przy tym śmiali i liczni, odpowiadając więc o mnie wiele rzeczy umyślnie, sposobem łatwym na pozór do przekonania, napełnili już dawno uszy wasze zarzutami przeciw mnie wymyślonymi i teraz je napełniają.

Zadanie

2. Co Sokrates uważa za rzeczywisty powód kierowanych przeciw niemu oskarżeń ?