Życie codzienne w średniowieczu

Życie codzienne w renesansie

Życie codzienne w baroku

- społeczeństwo średniowiecznej Europy zorganizowane w systemie zależności – drabina feudalna

- wykształcenie 3 podstawowych wzorców osobowych – władcy, rycerza, mnicha

- dwór królewski stanowił główny ośrodek i scenę wydarzeń w państwie; król demonstrował swą potęgę podczas wielkich uczt, pobierał podatki, ustanawiał prawa

- wszechobecny teocentryzm – wiodąca rola kościoła w średniowiecznym społeczeństwie

- powstawanie zakonów (np. benedyktyni, franciszkanie, dominikanie, cystersi)

- rycerstwo – przestrzeganie zasad kodeksu rycerskiego oraz udział w bitwach i wojnach

- chłopi – uprawianie ziemi, życie w biedzie

- rozwój średniowiecznych miast, mieszczaństwa oraz kupców

- obawa przed śmiercią – danse macabre

- epoka naznaczona wojnami, chorobami i epidemiami

- tworzenie dzieł sztuki na chwałę bożą

- traktowanie kobiet jako opiekunek i matek

- powstawanie pierwszych uniwersytetów oraz szkolnictwa kościelnego

- powaga i myśl o śmierci, zbawieniu, piekle i niebie

- ożywienie kontaktów między państwami głównie dzięki podróżom zagranicznym i podejmowaniu nauki na uniwersytetach

- polepszył się poziom wykształcenia

- wynalezienie druku – rewolucyjny wynalazek (zwiększa się liczba wydawanych książek, szybszy przepływ informacji)

- odejście od teocentryzmu na rzecz antropocentryzmu

- rozwój humanizmu

- odrodzenie nauki i sztuki (powstają dzieła świeckie)

- zdobywca, bogaty kupiec, artysta – nowi idole epoki

- nawiązywanie do starożytności

- ludzie zapragnęli cieszyć się życiem

- odkrycia geograficzne – poszerzanie horyzontów ludzkich umysłów

- duża wartość młodości, która przyczyniła się do popularyzacji mody

- powstawanie nowych odłamów religijnych

- upowszechnienie się języków narodowych

- tworzenie się silnych i niezależnych od Rzymu państwa

- człowiek w centrum jako podmiot myśli, działań, bohater literatury

- kult sławy, kariery wszelkich indywidualności

- poczucie niepokoju, przemijalności i kruchości istnienia (po dobie ładu i uporządkowania)

- wojny, zarazy, głód po renesansowym rozwoju gospodarczym

- dominacja religijności i mistycyzmu w życiu codziennym jak i sztuce

- człowiek baroku czuje się zagubiony, znika spokój i optymizm renesansowy

- Bóg ponownie w centrum

- spadek demograficzny;

- rozwój absolutyzmu;

- kontrreformacja, czyli odpowiedź Kościoła katolickiego na renesansowy ruch reformacji;

- życie dworskie: najbogatsi nie pracują, służą im chłopi

- w Polsce rozwój sarmatyzmu – wyprawienie hucznych uczt

- teatralizacja życia

- rytualizm zwykłych czynności