Podaj, w którym roku i kto ogłosił informację o losie, jaki spotkał zaginionych kolegów Józefa Czapskiego.

Opuściłem Starobielsk w grupie 16 ludzi dopiero 12 maja. […] [Z]apchano naszą partię do więźniarek […] prawie bez okien z grubo zakratowanymi drzwiami. Odkrywaliśmy napisy polskie na ścianach: „wysadzali nas koło Smoleńska”. […] Oczekiwaliśmy wszyscy najgorszego. […] Zawieziono nas w okolicę g ęsto zalesioną znów do obozu. […] „Pawliszczew Bor” – tak się nazywał ten obóz położony w głębi pięknych lasów. […] Byliśmy z początku przekonani, że taki sam los jak nas spotkał wszystkich innych naszych kolegów, że zostali oni rozesłani do podobnych małych obozów, rozsypanych po całej Rosji. Bardzo prędko zaczęliśmy się zastanawiać nad ich losem, dlatego, że prawie w każdej kartce z kraju otrzymywaliśmy coraz bardziej niespokojne zapytania, co się dzieje z kolegami naszymi ze Starobielska, Kozielska i Ostaszkowa […]. Kiedy […] ogłoszono nam tworzenie Armii Polskiej w ZSRR, kiedy wszyscy zgłosiliśmy się do wojska, już podejrzewaliśmy, że los nasz jest w stosunku do reszty naszych kolegów uprzywilejowany.
J. Czapski, Wspomnienia starobielskie, Warszawa 1988, s. 22.