Podaj, co, zdaniem autorów obu źródeł, było głównym zagrożeniem dla Europy na początku XVI w.

Źródło 1. Memoriał papieża Leona X z 1517 r. [fragment]
I. […] nasz wieczysty i również najpotężniejszy wróg jak największe poczynił i czyni przygotowania celem wypędzenia nas i pozbawienia dobrobytu, majątków, a nawet życia, i jawnie się chełpi […], że skoro tylko Wschód ujarzmi, zaraz zwróci swą broń na Zachód i nie spocznie pod żadnym warunkiem, póki nie zagarnie całego chrześcijaństwa. […] III. Największą przeszkodę stanowi[ą] niezgody i spory książąt chrześcijańskich pomiędzy sobą […]. Dla wytępienia tego zła, jako nasienia szatana, pożądany jest wprawdzie pokój, lecz przynajmniej należy ustanowić powszechne zawieszenie broni na rok, a następnie jak długo będzie ta święta wojna i do 6 miesięcy po jej ukończeniu. 
Źródło: Wiek XVI–XVIII w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii, studentów i uczniów, oprac. M. Sobańska-Bondaruk, S.B. Lenard, Warszawa 1997, s. 225.

Źródło 2. List Erazma z Rotterdamu do króla Zygmunta, 15 maja 1527 r. Erazm z Rotterdamu pozdrawia najjaśniejszego króla Polski, Zygmunta, tego imienia pierwszego. [...] zachęciła mnie do [napisania] listu odraza do tych ustawicznych zamieszek na świecie i wielkie pragnienie pokoju. Ciągle odwlekają się nadzieje na jego nadejście i to nas rani boleśnie! [...] Zaprawdę w człowieku obdarzonym takim jak ty umysłem, te tak wielkie waśnie wśród władców mogą tylko budzić odrazę! [...] Oto teraz ta niezgoda między monarchami otwiera drogę Turkom. [...] A wcisną się Turcy głębiej jeszcze między nas, jeśli, pojednani, nie przeciwstawimy im razem naszych tarczy. Czy człowiekowi o sercu chrześcijanina może nie sprawiać bólu obecne położenie? Jednak dużo jeszcze okropniejszy jest fakt, że podczas gdy książęta prowadzą między sobą burzliwe waśnie, ginie doszczętnie religia chrześcijańska, rozsypuje się w gruzy porządek publiczny, rozluźniają się hamulce, a ci, których powinnością jest posłuszeństwo, domagają się władzy nad potężniejszymi od siebie. Źródło: T. Cegielski, K. Zielińska, Dzieje nowożytne 1492–1815. Ćwiczenia źródłowe dla szkół średnich, t. 3, Warszawa 1999, s. 173.