Pochodzący z 1157 r. uniwersał (odczytywany publicznie list władcy) cesarza Fryderyka I Barbarossy do książąt i biskupów cesarstwa rzymskiego, wydany w odpowiedzi na stanowisko papieża Hadriana IV (pontyfikat w latach 1154–1159) w kwestii pochodzenia władzy cesarskiej.

"Gdy moc Boża, od której pochodzi każda władza na niebie i ziemi, nam, pomazańcowi Jego, powierzyła rządy w królestwie i orężowi cesarskiemu poruczyła [powierzyła] czuwanie nad pokojem kościołów, z największym bólem serca musimy się użalić, że od głowy świętego Kościoła zdają wychodzić się przyczyny niesnasek, posiew złego i jad zarazy. Od którego może rozpaść się jedność i powstać rozdział między władzą królewską a kapłańską. Kiedy bowiem niedawno bawiliśmy na dworze Bisuncium [Besançon] i radziliśmy nad godnością cesarstwa i dobrem kościołów, przybyli legaci1 papiescy. Oni, jakby duchem nieprawości przejęci, z niesłychaną pychą, z zuchwałą wzgardą, z przeklętą wyniosłością nadętego serca, przedstawili nam swe poselstwa spisane w liście apostolskim: że mamy sobie przypomnieć, iż pan papież udzielił nam odznaki cesarskiej korony. Zaprawdę do głosu tego nie tylko majestat cesarski powziął odrazę, ale i wszyscy książęta. Gdy przez wybór książąt królestwo i cesarstwo od samego Boga jest nam dane i gdy Piotr apostoł uczył: Boga się bójcie, a króla czcijcie, każdy kto powie, żeśmy koronę cesarską przyjęli od pana papieża, sprzeciwia się Boskim postanowieniom i nauce Piotra i winien będzie kłamstwa."

Jakich argumentów użył cesarz dla oddalenia roszczeń papieskich?